De Tour de France komt naar Nederland

De Tourkoorts heeft weer toegeslagen. Ieder jaar, in de aanloop van het grootste wielerevenement van het jaar, staan de kranten weer vol. Vol van de Tour en helaas, ook vaak vol van dopingverhalen. Het jaar dat de Tour de France start in Rotterdam, gaat het nieuws over Landis, Valverde en de elektrische hulpmotor.

"Put me back on my bike!" Dit waren de legendarische woorden van Tom Simpson, nadat hij, tijdens de Tour van 1967, van uitputting van zijn fiets was gevallen bij de beklimming van de Mont Ventoux. Simpson zou nog luttele meters over de weg zwalken voor hij, op 1,3 kilometer van de top van de berg, zou neerstorten en sterven. Een week later wees de lijkschouwing uit, dat hij was gestorven aan een combinatie van de ontzettende hitte op die dag, het gebruik van amfetamines en alcohol. De sportwereld besefte dat het tijd werd voor dopingcontroles.

Helaas namen tot eind jaren '70, zowel de renners als de organisatoren, de dopingcontroles niet serieus genoeg. Doping was onderdeel van de sport en zo moest het ook gezien worden. Door deze houding én doordat de straffen veel te laag waren, veranderde er maar weinig binnen het wielrennen. Zo werd Eddy Merckx, de grootste wielrenner aller tijden, driemaal betrapt op het gebruik van diverse dopinggeduide middelen. Zijn straf: driemaal een diskwalificatie.

‘Le Tour Dopage'

Ondanks de toegenomen straffen op dopinggebruik, zoemde het ook in de jaren '80 en '90 van de geruchten over structureel dopinggebruik. Het duurde echter tot 1998 voordat de Franse politie dit kon bevestigen. Voor en tijdens ‘Le Tour Dopage' werden door middel van huiszoekingen en grenscontroles narcotica, EPO, groeihormonen, testosteron en amfetamines gevonden. Zeven ploegen werd dringend verzocht het strijdtoneel te verlaten. Uiteindelijk stapten 93 renners voortijdig af. De Tour van '98 veroorzaakte internationaal zoveel ophef, dat men inzag dat er meer investeringen nodig waren voor effectieve dopingcontroles. Het leidde onder andere tot de oprichting van het Wereld Anti-Doping Agentschap (WADA) in 1999.

Dopinggebruik loont niet meer

Sindsdien zijn er grote successen behaald. Zo zijn Mircera^® (de derde generatie EPO), HES en NESP op te sporen vanaf het moment dat ze op de markt kwamen, worden controles buiten wedstrijdverband steeds effectiever (o.a. door de invoering van de whereabouts), is het biomedisch paspoort ingevoerd, wordt er meer samengewerkt met farmaceuten en opsporingambtenaren en kunnen jarenlange ontkenningen niet meer op tegen de resultaten van een DNA-test. Bovendien krijgen steeds meer sporters spijt van hun daden uit het verleden. Zo hebben grote renners als Erik Zabel en ‘Monsieur 60%' Bjarne Riis bekend doping te hebben gebruikt. Bernard Kohl, Thomas Frei en Floyd Landis vertelden zelfs in detail hoe ze het gebruikt hebben. Dit was tot enkele jaren geleden nog ondenkbaar.

Het lijkt er dus op dat er in de twaalf jaren na ‘Le Tour Dopage' een cultuuromslag heeft plaatsgevonden. Zo schrijft Robert Gesink op zijn twitteraccount: "Schone sport is de reden dat ik kan presteren en leven van fietsen." En: "Controles zijn goed & belangrijk: Vaker = Beter." Dopinggebruik loont niet meer.

Op zaterdag 3 juli 2010, om 16.15 uur, start de Tour de France in Rotterdam. Laten we hopen dat het net als vorig jaar een schone Tour wordt. Van start tot finish.