Ambassadeur Carl Verheijen beëindigt succesvolle schaatscarrière
Op 13 maart nam Carl Verheijen in een bomvol Thialf afscheid van het leven als profschaatser. "Het is mooi geweest zo." In 15 jaar tijd schaatste hij een indrukwekkend aantal medailles bijeen op de 5 km, de 10 km en de ploegen-achtervolging. 100% Dope Free natuurlijk....
Toetje gemist
In 1998 stond Carl Verheijen voor een moeilijke keuze. Hij studeerde geneeskunde en maakte tegelijk steeds meer furore als langebaanschaatser. "Het was toen kiezen: het een of het ander. De topsport was niet langer te combineren met de studie. En ik wilde niet twee dingen half doen. Ik koos toen voor het schaatsen vanuit de gedachte: een kans om op het hoogste niveau te sporten krijg je maar één keer in je leven. Studeren kan ook later weer." Een keuze waarop hij nu met tevredenheid terugkijkt. "Ik heb een prachtige tijd gehad èn in mijn sport de top van de wereld gehaald." Een indrukwekkende prijzenkast onderstreept dat laatste. Vijf wereldtitels, twee bronzen Olympische medailles, vier nationale titels, winnaar van de wereldbeker 5 en 10 km in 2003, alsmede vele gouden, zilveren en bronzen medailles tijdens nationale en internationale toernooien. Als een van de mooiste momenten uit zijn carrière noemt Carl het veroveren van het wereldrecord op de 10 km in Thialf op 4 december 2005. Nadat voor hem Chat Hedrick onder het al bijna vier jaar oude record van Jochem Uytenhage dook, wist Carl in de rit erna het record verder aan te scherpen tot 12.57,92. "Een rit die je je hele leven blijft herinneren."
Vanaf 2002 combineerde Carl de topsport weer met zijn studie geneeskunde. "Ik maakte de afspraak in de ploeg dat ik me in de maanden maart, april en mei volledig aan mijn studie kon wijden. Dat resulteerde in 2003 in het behalen van mijn doctoraal diploma geneeskunde."
Natuurlijk ging het ook wel eens wat minder. Als een van zijn sportieve teleurstellingen noemt Carl het missen van een bijna zekere gouden Olympische medaille op de ploegenachtervolging in Turijn door de val van Sven Kramer. "En het mislopen van de Spelen in Vancouver was natuurlijk ook niet leuk. Ik had op dat podium graag nog eenmaal aan de top willen staan. Helaas kwam ik tijdens de beslissende selectiewedstrijd één seconde te kort. Maar ook dat is topsport. Het voelt nu alsof ik het toetje van mijn sportieve carrière heb gemist."
Zonder doping naar de top
Gedurende zijn hele carrière heeft Carl zich actief ingezet voor een dopingvrije sport. Onder andere als lid van de AtletenCommissie van NOC*NSF, als lid van Raad van Advies van de Dopingautoriteit èn als ambassadeur van de campagne 100% Dope Free. "De beste sporter moet winnen, niet de beste arts. Ik heb tijdens mijn carrière laten zien dat je ook zonder enige doping de top kunt halen. En van alle kampioenen die ik van dichtbij heb meegemaakt in mijn sport heb ik ook het idee dat zij hun prestaties 100% dope free hebben verricht. Ik heb tenminste nooit rare dingen gezien. In de schaatssport zijn beschuldigen van dopinggebruik gelukkig zeer uitzonderlijk. Ook sinds door het profschaatsen de commerciële belangen binnen de schaatssport groter zijn geworden. Belangrijk voor dopingvrije sport is dat in je omgeving, het team, je vrienden en familie, doping in geen enkel geval een optie is. Dan kom je ook niet in de verleiding het gebruik van doping zelfs maar te overwegen. Ook niet als bijvoorbeeld een andere schaatser toch net wat sneller gaat. Ik hoop dat door de campagne 100% Dope Free steeds meer sporters het afwijzen van doping als vanzelfsprekend gaan beschouwen."
Vanzelfsprekend staat Carl volledig achter het huidige dopingbeleid, inclusief de vele controles die daarbij horen. "Ik heb altijd meegedaan aan de dopingcontroles, in de wetenschap dat ook mijn concurrenten gecontroleerd werden. Dat geeft rust, je kunt er daardoor op vertrouwen dat je een schone competitie met elkaar aangaat. Dat is ook in het belang van de sport, want dat is wat het publiek wil zien. Dopingcontroles op zich zijn natuurlijk niet leuk 
en het is ook niet gemakkelijk dat je met het oog op een mogelijke out-of-competition controle altijd moet melden waar je bent. Je moet echter als topsporter bereid zijn ter wille van de controles een deel van je vrijheid en privacy in te leveren. Anders is het beleid niet uit te voeren. Het is aan de Dopingautoriteit om een juiste balans te vinden tussen het handhaven van de mogelijkheid tot controle en het gunnen van een zekere mate van vrijheid aan de topsporter."
Toekomst
Na meer dan tien jaar een groot deel van het jaar over de wereld te hebben gezworven, geniet Carl voorlopig een half jaartje van de vrije tijd die hij heeft. "Ik kan nu eindelijk veel tijd besteden aan mijn gezin, vrienden en kennissen. Ook heb ik meer tijd om als ambassadeur van de 100% Dope Free campagne aanwezig te zijn bij allerlei activiteiten. Ik ga daar dan ook nog wel een paar jaar mee verder. Ook blijf ik nog wel een paar jaar actief om advies te geven over dopingvrije sport. Daarnaast kijk ik momenteel rond in welke richting ik mijn leven verder wil ontwikkelen. Misschien ga ik wel verder met mijn studie als arts."
